TOPOS: Ο Άγιος Λαυρέντιος μέσα από τα μάτια της Έλενας Χουρμουζιάδη

elena pic

Η Έλενα Χουρμουζιάδη είναι μεταφράστρια, κειμενογράφος και επιμελήτρια. Τις αρέσουν, λοιπόν, οι λέξεις και πιστεύει ότι είναι το πιο μαγικό μέσο που υπάρχει. Χαίρεται σαν μικρό παιδί με τους καλομεταφρασμένους υπότιτλους της αγαπημένης της τηλεοπτικής σειράς, με μικρά κείμενα που σε λίγες γραμμές γυρνούν τον κόσμο ανάποδα και με μεταφραστικά ολισθήματα που την κάνουν να ξεκαρδίζεται. Με τον Γιώργο Δάρλα έχει φτιάξει την Open Sesame, η οποία θα ντύσει τις σκέψεις και τα επιχειρηματικά σας σχέδια με λέξεις και περιεχόμενο.

∼∼∼∼∼∼∼∼∼∼∼∼∼∼∼∼∼∼∼∼∼∼∼∼∼∼∼∼∼∼∼∼∼∼∼∼∼∼∼∼∼∼∼∼∼∼∼∼∼∼∼∼∼∼∼∼∼∼

  • Έλενα, ποια είναι η σχέση σου με τον Άγιο Λαυρέντιο; Aπό τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου, o Άγιος Λαυρέντης ήταν για μένα «το χωριό μου», παρόλο που δεν με συνδέει μαζί του καμία οικογενειακή ρίζα, κανενός είδους άλλη σχέση εκτός από την επιθυμία των γονιών μου να αποκτήσουν ένα σπίτι στο Πήλιο, αφού οι επαγγελματικές τους υποχρεώσεις τους έφεραν στον Βόλο και τους κράτησαν εκεί για 15 ολόκληρα χρόνια. Έτσι τα καλοκαίρια μου, κάθε Πάσχα της ζωής μου και πολλά Σαββατοκύριακα με έβρισκαν στο μαγικό μου χωριό, που προστατευμένο από το οδικό δίκτυο της περιοχής (ο δρόμος για τον Άγιο Λαυρέντη ξεκινά από τα Λεχώνια, στην ακτογραμμή του Παγασητικού, και καταλήγει στο χωριό, καθιστώντας το έτσι συνειδητό προορισμό και όχι πέρασμα) διατήρησε τον αυθεντικό πηλιορείτικο χαρακτήρα του, το δίκτυο των καλντεριμιών του και το ιδιαίτερο ύφος του. Γύρισε την πλάτη του στον τουριστικό ορυμαγδό και παρέμεινε ξαπλωμένο νωχελικά στην πλαγιά του Πηλίου να παρατηρεί τις ορδές που στοιβάζονταν σε άλλα, πιο «ευνοημένα», κεφαλοχώρια του βουνού που έσφυζαν από ζωή και «αναπτύσσονταν» κάτω από το βάρος μυριάδων τακουνιών και μέσα σε ριπές από κλικ φωτογραφικών μηχανών. Αν ήθελα να συνοψίσω τις αναμνήσεις μου και να περιγράψω τι σημαίνει για μένα ο Άγιος Λαυρέντης, θα έφερνα στον νου μου ένα «υποβρύχιο» σε παγωμένο νερό στο καφενείο του χωριού, στημένες -με πρωτόγνωρο ενθουσιασμό- θεατρικές παραστάσεις με τη Λητώ, την Ελένη, τη Μαρίνα και την Ιωάννα στην αυλή του Γιάννη και της Ρίτας, τα καλοσιδερωμένα ρούχα των Αγιολαυρεντιωτών καθώς χόρευαν ταγκό στο πανηγύρι του Προφήτη Ηλία πριν αρχίσουν οι ζουρνάδες, η καθιερωμένη πορεία μέχρι τη Δράκεια κάθε πανσέληνο του Αυγούστου, τα τζιτζίκια στο προαύλιο του Αϊ-Δημήτρη κι εμείς να παίζουμε αυτοσχέδια παιχνίδια και να σπάμε κουκουνάρια στο πεζούλι και να τρώμε με τις χούφτες τον καρπό τους. Α, κι εκείνη την εκμαυλιστική θέα πίσω απ’ την ταβέρνα του Σκουργιά, όταν ο ήλιος, πορτοκαλής και γόης, έβαφε τον Παγασητικό με τα ομορφότερα χρώματα που ‘χω δει στη ζωή μου.
  • Ποια είναι τα χαρακτηριστικά του τόπου αυτού που αποτελούν πόλο έλξης για μια οικογένεια; Δροσερά καλοκαιρινά βράδια στην πλατεία του χωριού με δεκάδες πιτσιρίκια να ανακαλύπτουν τη χαρά του ελεύθερου παιχνιδιού και να φτιάχνουν φιλίες μέσα σε λίγα λεπτά, καλό φαγητό, βόλτες στα καλντερίμια του χωριού και στα μονοπάτια κάτω από τις καστανιές, κοντινές ή και λίγο πιο μακρινές εξορμήσεις για μπάνιο στο νερά του Αιγαίου και του Παγασητικού, πανηγύρια καλοκαιρινά, βόλτες με άλογα στο δάσος του χωριού, μυσταγωγικός Επιτάφιος και μαγική Ανάσταση στον Αϊ-Δημήτρη, κι ο Βόλος σε απόσταση αναπνοής. Είναι ένας τόπος που προσφέρεται για να γνωρίσουν τα παιδιά τη φύση, την πηλιορείτικη αρχιτεκτονική, τους ρυθμούς της ζωής ενός χωριού, τη χαρά των διακοπών σ’ ένα περιβάλλον που ακόμα αντιστέκεται στις επιταγές του μαζικού τουρισμού και προσφέρει χαρές που πρέπει να ανακαλύψεις μόνος σου. Κι εσείς, αγαπημένοι μου γονείς, μπορείτε παραλλήλως να απολαμβάνετε το γλυκόπιοτο τσίπουρο και την τέχνη του μεζέ που μόνο οι Πηλιορείτες κατέχουν. (Δοκίμασε τσιτσίραυλα και μελιτζανάκι τουρσί και θα με θυμηθείς!)
  • Ποια εποχή θα πρότεινες να επισκεφτούμε τον Άγιο ΛαυρέντιοΟ Άγιος Λαυρέντης είναι από τους ευλογημένους τόπους που έχουν κάτι να σου δώσουν κάθε εποχή του χρόνου. Λατρεύω τα φθινοπωρινά χρώματα του τοπίου και το γλυκό φως του ήλιου τον Οκτώβρη, τη μυρωδιά καμένου ξύλου από τα τζάκια και το χιονοδρομικό κέντρο Αγριόλευκες στα Χάνια τον χειμώνα, τις κατακόκκινες παπαρούνες που βλέπεις παντού την άνοιξη, τις θάλασσες σε απόσταση αναπνοής και τη βραδινή δροσιά το καλοκαίρι. Στ’ αλήθεια, δεν ξέρω ποια εποχή να σου προτείνω να πας. Αν μπορείς, δοκίμασέ τες όλες!

music village topos

  • Τα τελευταία 10 χρόνια διοργανώνεται στον Άγιο Λαυρέντιο το «Μουσικό χωριό«, μια γιορτή για τη μουσική, την οποία επισκέπτονται άνθρωποι από όλη την Ελλάδα. Έχεις επισκεφτεί τη γιορτή αυτή και ποια είναι η εμπειρία σουΕίναι δύσκολο να είμαι αντικειμενική όταν μιλώ για το «Μουσικό Χωριό». Δύο από τους εμπνευστές του, τον Θύμιο Ατζακά κι τον Γιώργο Λαζαρίδη –και οι δύο εξαιρετικά ταλαντούχοι μουσικοί- τους γνωρίζω από παιδιά και αποτελούν κι αυτοί κομμάτι της ζωής μου στον Άγιο Λαυρέντη. Η αγάπη τους για το χωριό και το πάθος τους για μία μουσική που γεννιέται και ακούγεται ξεπερνώντας περιχαρακωμένα όρια και σύνορα, εκφράζεται κάθε καλοκαίρι με τον καλύτερο τρόπο αυτές τις λίγες μέρες του «Μουσικού Χωριού». Παρά τις –λογικές μέχρι ενός σημείου- αντιστάσεις μερίδας των ντόπιων, η γιορτή αυτή της μουσικής αγαπήθηκε και αποτελεί πια κομμάτι της καλοκαιρινής ζωής του χωριού. Είναι μαγικό να παρακολουθείς στην πλατεία συναυλία μπαρόκ μουσικής και στο καφενείο δίπλα σου δυο γερόντια να παίζουν πρέφα, να πετυχαίνεις στη βόλτα σου στην Παναγιά τη Σουραυλού χορευτές να εξερευνούν τις δυνατότητες του σώματός τους μέσα από αυτοσχεδιασμούς και ονειρικές μουσικές, να παρατηρείς –αρχικά διακριτικά και από μακριά- να στήνεται στην πλατεία ένα αυτοσχέδιο διονυσιακό γλέντι με πνευστά που παντρεύουν το μπλουζ με παραδοσιακές φόρμες και να καταλήγεις –ίσως- να χορεύεις μαζί με έναν τσελίστα Ισπανό και μία σοπράνο από τη Νέα Υόρκη. Ακόμα και για σένα που η σχέση σου με τη μουσική μπορεί να εξαντλείται σε δυο ακόρντα που έμαθες στην κιθάρα για να παίζεις τα καλοκαίρια στην παραλία, είναι μια εμπειρία που, αν τη ζήσεις, θα τη συζητάς για πολύ καιρό.

tips&προτάσεις

ταβέρναεστιατόριο:

  1. «Βρύχωνας» στην πλατεία του χωριού, κάτω από τα πλατάνια.
  2. «Λωτός» με την κυρα-Φρόσω στην κουζίνα και «Η Φωλιά» με την γλυκύτατη Ελένη. Είναι και τα δύο μακριά από την πλατεία, αλλά σε εποπτική θέση στην αρχή του καλντεριμιού που οδηγεί στο κέντρο του χωριού.
  3. «Δρυάδων Γεύσεις», εστιατόριο του ξενοδοχείου «Δρυάδες», με εξαιρετική κουζίνα.
  4. «Platanus Orientalis» για ποτάκια και τσίπουρο με μεζέ, στην πλατεία. Το hot spot κατά τη διάρκεια του «Μουσικού Χωριού».

ξενώναςξενοδοχείο:

  1. «Παληό Ελαιοτριβείο»
  2. «Αρχοντικό Ζαρίφη 1716»
  3. «Ξενοδοχείο Δρυάδες»
  4. «Δωμάτια Σαράφη»
  5. «Αρχοντικό Κωτή». Υπέροχη θέα. Αν δεν μείνετε εδώ αξίζει να πιείτε έναν καφέ και να φάτε σπιτικό παγωτό απολαμβάνοντας το ηλιοβασίλεμα.
  6. «Iliopetra luxury suites»

κοντινή παραλία:

Εάν δεν θέλει κανείς να ανηφορήσει το βουνό και να το ξανακατέβει φτάνοντας στα παράλια του Αιγαίου (υπολογίστε περίπου 1,30 ώρα μέχρι, π.χ., τη φημισμένη παραλία του Μυλοπόταμου), η πιο κοντινή αγαπημένη μου παραλία βρίσκεται στην Κάτω Γατζέα (περίπου 17χλμ) και λέγεται Rivera. Η μικρή της παραλία, οι ξαπλώστρες πάνω σε ξύλινες εξέδρες, με φυσική σκιά από τις πανύψηλες λεύκες, τα καλοφτιαγμένα ελαφριά σνακ, οι πεντακάθαρες τουαλέτες και η διακριτική lounge μουσική την κάνουν ιδανική επιλογή για οικογένειες με παιδιά.

αξιοθέατο:

  1. Μονή Αγίου Λαυρεντίου, χτισμένη τον 12ο αιώνα από Βενεδικτίνους μοναχούς με καταγωγή από το Αμάλφι της Ιταλίας (ουάου!)
  2. Αϊ-Δημήτρης, η μητρόπολη του χωριού, στην κεντρική πλατεία
  3. Πλατεία Χατζίνη. Δεν είναι κλασική πλατεία, είναι στην άκρη του χωριού (ρωτήστε τους ντόπιους) και δε διαθέτει μαγαζιά, αλλά αιωνόβια πλατάνια και μία θέα μοναδική προς τη θάλασσα και το απέναντι χωριό, τη Δράκεια. Αν την επισκεφτείς σκοτισμένος και κακόκεφος, θα φύγεις άλλος άνθρωπος μ’ ένα χαμόγελο στα χείλη και μια πελώρια λαχτάρα να κυλιστείς στα γρασίδια.
  4. Διάσπαρτα αρχοντικά, αντιπροσωπευτικά της πηλιορείτικης αρχιτεκτονικής, όπως του Γκλαβάνη και του Σίνη.

πανηγύρι:

Την πρώτη Κυριακή του Ιουνίου, προς τιμή του Άγιου Λαυρεντίου

Την τελευταία Κυριακή του Ιουνίου, η γιορτή του κερασιού, που διοργανώνεται από τον δραστήριο Σύλλογο Γυναικών του χωριού

20 Ιουλίου, το πανηγύρι του Προφήτη Ηλία

16 Αυγούστου, το θρησκευτικό και όχι κοσμικό πανηγύρι που τιμά τον Άγιο Απόστολο τον Νέο

Μην παραλείψετε:

…να βρεθείτε την ημέρα που γιορτάζεται η Ζωοδόχος Πηγή στο ξωκλήσι της Παναγιάς της Σουραυλούς, χτισμένο μέσα σε ένα εκπληκτικό καστανόδασος. Η Σουραυλού πήρε τ’ όνομά της από τα σουραύλια, τα μικρά πνευστά όργανα που φτιάχνουν εκείνη τη μέρα οι ντόπιοι στο προαύλιο της εκκλησίας από χλωρά κλαδιά καστανιάς.

…να ακολουθήσετε (μαζί με έναν ντόπιο κατά προτίμηση) το μονοπάτι που οδηγεί στο απέναντι χωριό, τη Δράκεια

…να ακολουθήσετε τον Παντελή Σπίνα σε μια από τις βόλτες του με άλογα σε μονοπάτια που –ίσως- μόνο αυτός ξέρει (τηλ. 6973718928)

…να χαθείτε περπατώντας στο ίσως καλύτερα διατηρημένο δίκτυο καλντεριμιών του Πηλίου ρουφώντας με τα μάτια, τα αυτιά και τα ρουθούνια σας τις εικόνες, τους ήχους και τις ευωδιές του μαγικού μου χωριού

Καλό ταξίδι!

Κουβέντες

Αφήστε ένα μήνυμα, μοιραστείτε τις εμπειρίες σας.